Aportowanie to wspaniała forma aktywności, której pies może nauczyć się w każdym wieku. Korzyści z tej współpracy są wymierne. Oprócz zaspokajania potrzeb czworonożnego przyjaciela, wzmacnia się więź i zaufanie pomiędzy psem a jego właścicielem. Poza tym jest to doskonały sposób na wspólną zabawę.

Współcześnie aportowanie jest powszechnie rozumiane jako przynoszenie przez psa różnych przedmiotów, takich jak patyki, zabawki, piłki. Umiejętność aportowania jest w na ogół kształcona w trakcie szkolenia, choć zdarzają się psy, które aportują z własnej inicjatywy. Nauka aportowani nie jest zbyt skomplikowana i nie wymaga wielu akcesoriów. Potrzebne są jedynie: przedmioty do rzucania, długa smycz oraz ulubione przysmaki (...)

Opanowanie przez psa komendy leżeć to ważna i przydatna umiejętność, którą warto wprowadzić do harmonogramu szkoleń pupila jak najwcześniej. Pomaga uspokoić podopiecznego i kontrolować jego zachowanie. Przydaje się też w życiu codziennym, np.: podczas zabiegów pielęgnacyjnych lub odwiedzin gości.

Nauka psa leżenia na komendę jest stosunkowo łatwym ćwiczeniem. Przed treningiem należy przygotować saszetkę ze smakołykami lub położyć ulubione przekąski w miejscu dla niego niewidocznym (...) 

Niezależnie od tego, czy przyprowadzisz do domu szczeniaka, czy dorosłego psa, kluczem do treningu „toaletowego” jest jak najszybsze wyrobienie dobrych nawyków. „Wypadki” załatwienia się psa w domu, zwłaszcza w pierwszych miesiącach życia, nie należą do wyjątków. Szkolenie wymaga sporej cierpliwości, regularności i konsekwencji w działaniu. Niektóre psy szybko uczą się nowej umiejętności, podczas gdy inne potrzebują więcej czasu i wsparcia.

Jest oczywiste, że czasami nie zdążysz zareagować przed „wypadkiem”, ale możesz zwrócić uwagę na sygnały, które pies przekazuje w tej sytuacji. Jeśli zauważysz, że pupil wykonuje którąkolwiek z poniższych czynności, szybko, lecz spokojnie, wyprowadź go na zewnątrz (...)

Każdy opiekun psa chciałby, aby jego czworonóg potrafił różne sztuczki, wykonywał posłusznie polecenia.

Trzeba jednak pamiętać o tym, że chęć i szybkość nauki są kwestiami indywidualnymi, każdy pies jest inny. Znaczenie ma nie tylko rasa, ale też to, w jakich warunkach wychowywał się pies, ile ma lat, jakie podejście ma do niego jego opiekun. Niektóre psy wykonują chętnie wszystkie komendy, chcąc przypodobać się swojemu właścicielowi. Inne z kolei mają trudności z nabywaniem nowych umiejętności, są mało zmotywowane.

Mówi się, że starego psa, nie można nauczyć nowych sztuczek, w czym jest trochę prawdy, ale nie ma rzeczy niemożliwych. Tresurę powinno się jednak rozpocząć jak najwcześniej. Jak zatem nauczyć psa "siad"?