Według powszechnej opinii jeden rok życia psa równa się okresowi siedmiu lat życia człowieka. Lecz czy na pewno tak jest?

Jeśli do tej pory właśnie w ten sposób obliczaliście wiek psa, na pewno nie byliście w tym odosobnieni. Ta niezbyt precyzyjna metoda powstała najprawdopodobniej po to, aby pokazać, że psy starzeją się znacznie szybciej od ludzi.

Obecnie znamy już dokładniejszą metodę przeliczania wieku psa, opracowaną przez naukowców z University of California San Diego School of Medicine. 

Wiek psa - jak obliczyć wiek swojego pupila w ludzkich latach?

Najprościej skorzystać z gotowego wzoru opracowanego przez naukowców. którzy zbadali w jaki sposób ludzkie i psie DNA zmienia się w czasie. Na podstawie tych badań doszli do wniosku, że pierwszy rok życia psa to 16-19 lat ludzkich. Drugi rok życia psa odpowiada okresowi dziewięciu ludzkich lat. Każdy dodatkowy rok to około 4 - 5 lat ludzkich. Drugim elementem uwzględnionym w dopasowaniu wieku psa do człowieka było założenie, że średnia długość życia różni się w zależności od rasy psa ( wielkości).

Co oznacza, że w podobnym środowisku i przy zachowaniu podobnej diety, najmniejsze psy żyją dłużej i osiągają dojrzałość szybciej niż większe psy. Z tego właśnie powodu siedmioletniego nowofundlandczyk można uznać za „seniora”, natomiast siedmioletniego shih tzu jeszcze nie. Uwzględniając te aspekty opracowano tabelę, w której wiek psa w przeliczeniu na ludzkie lata życia uzależniony jest od jego wielkości.

Kalkulator wieku psa

* zamieszczona wyżej tabela ma charakter orientacyjny

Z tabeli wynika, że psia młodość jest bardzo krótka w porównaniu z jej dojrzałością i starością. W pierwszym roku pies starzeje się około 20 razy szybciej niż człowiek!

A co zrobić, gdy nie wiemy ile nasz pupil ma lat? W tym wypadku najlepiej skorzystać ze wsparcia weterynarza. Lekarz weterynarii potrafi oszacować wiek zwierzęcia na podstawie stanu jego zdrowia, budowy ciała oraz czynników takich jak: stan zębów, sierści, oczu.

Z jakiego powodu mniejsze psy żyją dłużej niż większe psy?

Zjawisko to od lat zdumiewa naukowców, lecz liczne badania nie wyjaśniły jeszcze zależności między masą ciała a długością życia psa. Jak wynika z powyższej tabeli do około piątego roku życia małe, średnie i duże psy starzeją się podobnie. W późniejszym etapie życia większe psy starzeją się znacznie szybciej w porównaniu z mniejszymi i średnimi czworonogami. W wieku sześciu lat mały pies, taki jak Chihuahua , będzie „o 14 lat młodszy” od przedstawiciela ras dużych psów, takich jak bernardyn czy owczarek niemiecki.

Nasuwa się pytanie dlaczego? Naukowcy mają podzielone zdania na ten temat. Z szeroko zakrojonych badań wynika, że każde 2 kg masy ciała zmniejsza oczekiwaną długość życia psa o około miesiąc. Powód nadal nie jest znany, chociaż pojawiają się teorie, że większe psy szybciej zapadają na choroby związane z wiekiem. Dodatkowo ich przyspieszony wzrost może prowadzić do zwiększenia prawdopodobieństwa wzrostu komórek nowotworowych.

Wiek psa - do czego potrzebna jest nam wiedza o wieku psa?

Poznanie etapu życia zwierzęcia jest przede wszystkim ważne ze względów zdrowotnych, aby dostosować jego dietę, aktywność fizyczną i psychiczną, pielęgnację, profilaktykę zdrowotną do okresu wzrostu, rozwoju fizycznego i emocjonalnego. Po prostu wiedza ile lat ma pupil i jak się starzeje pozwala właściwie o niego dbać. Musimy pamiętać, że jeśli posiadamy większego psa, należy zacząć szukać u niego oznak starzenia się około piątego, szóstego roku życia. Natomiast właściciele małych i średnich psów mogą na te symptomy poczekać, dopóki ich podopieczny skończy siedem lub osiem lat.

Warto uważnie obserwować zachowanie pupila, jego poziom aktywności oraz nawyki żywieniowe. Pierwsze symptomy starzenia widoczne są poprzez zmiany: siwiejące włosy, słabnący wzrok, mętnienie oczu, sztywnienie mięśni oraz stawów, artretyzm, problemy ze słuchem, niższy poziom aktywności. Pojawiają się też zmiany behawioralne, m.in.: zwiększony niepokój, rozdrażnienie, dezorientacja. Obserwując te zmiany mamy możliwość dobrania optymalnej diety, odpowiedniej stymulacji umysłowej i aktywności fizycznej oraz zapewnienia właściwej opieki zdrowotnej. I w konsekwencji mamy szansę na przedłużenie oczekiwanej długości życia naszego czworonożnego przyjaciela.