Shih Tzu - opis rasy
Shih Tzu - opis rasy

Shih Tzu to niewielkich rozmiarów, elegancki pies z niezależnym charakterem. Jest otwarty i przyjazny, choć bywa także zadziorny. Szybko nawiązuje bliskie relacje z domownikami i okazuje im duże przywiązanie. Z drugiej strony czasami lubi postawić na swoim.

Pochodzenie rasy

Chociaż Shih Tzu pochodzi z Tybetu, hodowla tej rasy rozwijała się przede wszystkim w Chinach. Psy te były ogromnie cenione i mieszkały w cesarskich pałacach. Wygląd i nazwę współczesnego shih-tzu zawdzięczamy chińskiej cesarzowej Tzu Shi, która była osobiście zaangażowana w hodowlę około dwustu przedstawicieli tej rasy. Jednak w niedługim czasie po jej śmierci cesarskie hodowle rozproszyły się, w skutek czego doszło do powstania licznych krzyżówek. Gdy Chiny stały się republiką, w roku 1912 rząd komunistyczny zakazał prowadzenia hodowli shihu tzu i rasa uległa znacznemu przetrzebieniu. W Europie pierwsze egzemplarze Shih Tzu pojawiły się w latach 30-tych XX wieku, a w naszym kraju dopiero w 1981 roku. W Wielkiej Brytanii uznano ją za samodzielną rasę w 1934 roku, z prawem do championatu od 1949 roku.

Jak wygląda Shih Tzu?

Shih Tzu jest niewielkim psem, dorosłe osobniki osiągają zazwyczaj około 27 centymetrów wysokości w kłębie i ważą od 4 do 8 kilogramów. Posiadają długą, gęstą sierść o różnorodnym zabawieniu. Ich umaszczenie może być jednolite i wielokolorowe z białymi elementami. Głowa jest szeroka, duża, okrągła, z wyraźnym stopem ( z płaskim oraz szerokim pyszczkiem), mocno owłosiona. Szeroko rozstawione, duże oczy są najczęściej ciemnego koloru. Pies tej rasy posiada obficie owłosione, duże, zwisające uszy, prosty grzbiet i szeroką klatkę piersiową. Ogon nosi z dumą, wysoko. Nogi ma krótkie, dobrze umięśnione. Mocne łapy posiadają obfite owłosienie na całej długości. Między europejską a amerykańską odmianą występują nieznaczne różnice. Przedstawiciele pierwszej odmiany są masywniejsi, drugą charakteryzuje dużo większa subtelność w wyglądzie.

Charakter i usposobienie

Shih Tzu są wspaniałymi towarzyszami. Posiadają wesołe, łagodne, przyjazne usposobienie, chociaż czasami lubią chodzić własnymi drogami i głośno manifestować niezadowolenie. Przebywanie z domownikami sprawia im ogromną radość. Są bardzo towarzyskie, oddane i wierne. Z drugiej strony bez problemu zostają w domu same, prawdopodobnie dlatego, że lubią sobie poleniuchować. Po powrocie właściciela głośno afiszują swoją radość. Wyróżniają się inteligencją, chętnie uczą się różnych sztuczek. Lubią aportować, podawać łapę, uwielbiają zabawy węchowe. Pozytywnie motywowane szybko przyswajają podstawowe komendy, choć właściciele Shih Tzu twierdzą, że niełatwo je całkowicie podporządkować.

Shih Tzu mają umiarkowany temperament, na ogół nie wywołują konfliktów, doskonale odnajdują się w towarzystwie starszych dzieci. Dobrze znoszą obecność innych zwierząt domowych. Potrafią mieszkać z kotem lub innym psem. Są pełne energii, zapału, lubią ruch na świeżym powietrzu. Dużą frajdę sprawiają im spacery, choć nie koniecznie muszą być bardzo długie.

Pielęgnacja

Aby Shih Tzu prezentował się dostojnie i pięknie wymaga starannej, czasochłonnej pielęgnacji. W centrum uwagi pozostaje sierść, która jeśli jest zadbana robi ogromne wrażenie. Dlatego powinna być poddawana regularnym zabiegom. Pupila należy codziennie czesać i często kąpać. Jeśli opiekun zaniedba ten sferę, szybko pojawią się niepożądane efekty. Sierść będzie splątana, sfilcowana i skołtuniona. Wygodne rozwiązanie stanowią częste wizyty u groomera, który ostrzyże pieska. Rozwiązanie to ma jednak wielu przeciwników, którzy stoją na stanowisku, iż długa sierść jest wielką ozdobą czworonoga, poza tym spełnia funkcje ochronne. Długie włosy na głowie należy spinać w kucyk lub regularnie podcinać, w przeciwnym wypadku wchodząca do oczu sierść może je podrażniać.

Żywienie Shih Tzu

Ponieważ Shih Tzu mają znaczne predyspozycje do tycia, to ilość oraz jakość przygotowywanych przez właściciela posiłków powinna być dokładnie kontrolowana. Należy wykluczyć z diety smakołyki, szczególnie pomiędzy posiłkami. Dobre rozwiązanie stanowi sucha, optymalnie zbilansowana karma.

W przypadku szczeniąt do 4-go miesiąca życia suchą karmę warto namoczyć i odstawić do napęcznienia, zanim podamy ją pupilowi. Rozpoczynamy od podawania posiłków cztery razy dziennie, następnie wraz z wzrostem stopniowo ograniczmy liczbę posiłków, najlepiej do dwóch w ciągu doby. Pamiętamy, aby w pożywieniu znalazły się wszystkie niezbędne substancje potrzebne do utrzymania pupila w dobrym zdrowiu i kondycji. Jeśli zdecydujemy się na karmienie pożywieniem domowym, powinniśmy pamiętać o konieczności suplementowania witamin oraz minerałów.

Wśród chorób, które najczęściej dotykają przedstawicieli rasy Shih Tzu można wymienić:

  • autoimmunologiczne zapalenie tarczycy
  • zwężenie lub niedrożność się kanalików
  • alergie skórne
  • niedoczynność nadnerczy
  • choroby serca
  • entropium - podwiniecie powieki

Należy także pamiętać, że Shih Tzu są bardzo wrażliwe na upały i w tym okresie wymagają szczególnej opieki.

Artykuły
Kleszcz u psa? Co robić? Jak uchronić psa przed kleszczami?

Kleszcze to ośmionogie pajęczaki z grupy roztoczy. W Polsce występuje około 25 gatunków kleszczy, a na całym świecie ponad tysiąc.

Z badań wynika, że są one źródłem, niebezpiecznych dla zdrowia  ludzi i zwierząt, patogenów. W ostatnich latach populacja tych roztoczy niepokojąco wzrosła, a co za tym idzie zwiększył się odsetek kleszczy zarażonych szkodliwymi drobnoustrojami. Stanowią więc realne zagrożenie dla naszego psa.

W tej sytuacji warto przyjrzeć się bliżej temu pasażerowi na gapę.

Amstaff - opis rasy

Amstaff to pies o muskularnej, budzącej respekt sylwetce. Z natury jest jednak bardzo wrażliwy, towarzyski i oddany. Ile jest więc prawdy w opinii, że bywa agresywny i niebezpieczny?

Amstaff, american staffordshire terrier to rasa charakteryzująca się proporcjonalnąmuskularną, wysportowaną sylwetWyróżniającą cechą w budowie jego ciała jest silne umięśnienie, które w bezpośredni sposób wpływa na wagę psów tej rasy.

Niektóre osobniki ważą nawet 36 kg. Sylwetka amstaffa jest mocna, zwarta oraz krępa (...)

Jak nauczyć psa załatwiać się na dworze? Kilka porad na start.

Niezależnie od tego, czy przyprowadzisz do domu szczeniaka, czy dorosłego psa, kluczem do treningu „toaletowego” jest jak najszybsze wyrobienie dobrych nawyków. „Wypadki” załatwienia się psa w domu, zwłaszcza w pierwszych miesiącach życia, nie należą do wyjątków. Szkolenie wymaga sporej cierpliwości, regularności i konsekwencji w działaniu. Niektóre psy szybko uczą się nowej umiejętności, podczas gdy inne potrzebują więcej czasu i wsparcia.

Jest oczywiste, że czasami nie zdążysz zareagować przed „wypadkiem”, ale możesz zwrócić uwagę na sygnały, które pies przekazuje w tej sytuacji. Jeśli zauważysz, że pupil wykonuje którąkolwiek z poniższych czynności, szybko, lecz spokojnie, wyprowadź go na zewnątrz (...)

do góry
Sklep jest w trybie podglądu
Pokaż pełną wersję strony
Sklep internetowy od home.pl